Historyczna budowa dróg
Pierwszymi szlakami,po których poruszał się człowiek,były ścieżki wydeptane przez zwierzęta. Na ścieżkach tych i w ich otoczeniu człowiek znajdował wodę i pożywienie.Ładunki ludzie nosili sami lub objuczali swoje zwierzęta. Wielki postęp nastąpił wraz z wynalezieniem koła, którego wzorca nie było w naturze. Tak zaczął się rozwój transportu drogowego i związany z nim rozwój budownictwa dróg.Drogi budowano w Asyrii i Babilonii, w Egipcie i w Grecji na wiele wieków p.n.e., ale dopiero Rzymianie stworzyli sieć dróg długości kilkudziesięciu tysięcy kilometrów,której odcinki zachowały się do naszych czasów.Rzymska technika budowy dróg stała na bardzo wysokim poziomie.Do spajania kamieni używano zapraw wapienno-piaskowych i pucolan (popiołów wulkanicznych).Grubość konstrukcji jezdni była duża, a drogi były dobrze odwodnione.Budowa dróg po upadku imperium rzymskiego bardzo się pogorszyła i całe średniowiecze nie przyniosło poprawy w tym zakresie.W Europie Zachodniej wybudowano w tym okresie wiele mostów.Niektóre z nich przetrwały do naszych czasów.